U posljednjih 13 godina, otkad je na vlasti, Vučić diktira ritam sveopštem poricanju genocida u Srebrenici, mada je i u prethodnom periodu dao doprinos tom procesu.
Cijeli Sadržaj
Nikada policija nije suštinski reformisana, nikada pripadnici MUP-a nisu postali istinski čuvari zakona, reda i poretka.
Na studentskom protestu je došlo do radikalnog zaokreta udesno, do reaktiviranja svih nacionalističkih ideologema, do povratka na stari program svesrpskog ujedinjenja, kao da smo ponovo u 1989.
Kad su u pitanju ratni zločini koje su počinile srpske snage, Srbija je defintivno besudna zemlja.
Zaista je bilo krajnje vreme da resorno ministarstvo organizuje Festival srpske patriotske pesme, to je ono što najviše nedostaje srpskoj kulturi, da bi se konačno preporodila.
Cijela generacija mladih ljudi koji su stasavali ‘30-ih godina XX stoljeća pronašla je smisao života, vjeru i nadu u bolji svijet te se čvrsto držala te vjere – među njima su bili Mitra i Đilas.
Da su građani Srbije željeli da znaju za sarajevsku Vijećnicu i njenu tragičnu sudbinu, sad ne bi bila na udaru njihova nacionalna biblioteka.
Rehabilitacija četnika je i poslužila da se opravdaju ratovi ‘90-ih, da se stvori ideološki kontinuitet, da se stvori utisak kako su nacionalizam, šovinistička mržnja, zločini i ratovi naša sudbina.
Najmoćniji čovjek u Srbiji diktira ritam negiranja ratnih zločina i genocida, a niži činovnici režima, kao i ostala posluga – medijska i svaka druga, slijede njegov primjer.
Privođenja, hapšenja, prebijanja i slični akti nasilja postali su svakodnevica u Srbiji. Jedino što je autokrati preostalo je sredstvo kojem pribjegava svaki režim u agoniji – pojačavanje represije.
