Sedmosatno radno vrijeme u Crnoj Gori: Argumenti za i protiv

Vlasti Crne Gore razmatraju mogućnost uvođenja sedmosatnog radnog vremena. Ideju su podržali sindikati i dio ekonomista, a zabrinuti su poslodavci koji bi se, pojašnjavaju, uvođenjem tog modela suočili s brojnim izazovima, javila je iz Podgorice Al Jazeerina Željka Zvicer.

Sedmosatno radno vrijeme jedno je od predizbornih obećanja Pokreta Evropa sad, premijera Milojka Spajića. Najavio ga je prije dvije godine, a sada kaže da su blizu uspostavljanja tog modela.

„Namjera je da se kroz široke konsultacije provede jedna od najvećih reformi u oblasti rada, koja za cilj ima unapređenje kvaliteta života naših građana i više vremena za porodice, ali i efikasniji i produktivniji rad“, istakao je Spajić.

Moguća potreba za novim radnicima

Vlada dijalog vodi s predstavnicima zaposlenih i poslodavaca koji imaju oprečne stavove. Poslodavci su zabrinuti da bi smanjenje radnog vremena povećalo troškove.

„Jer činjenica da u jednu ruku ako manje radite, manje ćete i zaraditi. Siromašne zemlje to sebi ne mogu da priušte. Sa druge strane, javiće se potreba za dodatnom radnom snagom, za novim prekovremenim satima… U jednoj i u drugoj varijanti to znači povećanje naših cijena, cijene koštanja naših proizvodnih procesa“, kazala je Slobodanka Mikavica iz Unije poslodavaca Crne Gore.

To povećanje, prema analizama pojedinih privatnih kompanija, kreće se između 16 i 20 posto. Sindikati zaposlenih, pak, kažu da ovaj model može povećati produktivnost.

„Osmosatno radno vrijeme je uvedeno prije 140 godina, i 140 godina imamo istu normu, isti kliše kada je u pitanju radni odnos i kad je u pitanju taj odnos između privatnog i poslovnog života, i krajnje je vrijeme da se nešto promijeni, jer i tehnologija, način življenja i stres dodatno sve to nas zaposlene dovodi u jednu drugu situaciju gdje nam je potrebno više dana i više sati odmora“, istakao je Srđa Keković iz Unije slobodnih sindikata.

Savjesniji rad zaposlenih

Takvog stava je i dio ekonomista koji ideju podržavaju, ali kažu da ona mora podrazumijevati savjesniji rad zaposlenih.

„Potpuno je prirodno da se radno vrijeme postepeno umanjuje, ali da se zbog toga postiže produktivnost rada, pa čak i da se na taj način, dakle samim tim postaje efektniji, produktivniji kada su zaposleni svjesni da treba u kraćem radnom vremenu da ispune ono što su njihovi radni zadaci“, rekao je Zarija Pejović, profesor Univerziteta Mediteran.

Pejović ne smatra da bi smanjenje radnog vremena napravilo značajno veće troškove poslodavcima koji bi mogli ugroziti njihovo poslovanje.

Četrdeset sati rada nedjeljno praksa je koja je zastupljena u regiji, ali i Evropskoj uniji. Francuska je jedina država EU-a koja je zakonom regulisala radnu sedmicu od 35 sati.