Reporter Al Jazeere: Genocid je sistemsko razaranje svake pore jednog društva

Tokom specijalna emisij u produkciji BHRT-a, N1 i Al Jazeere Balkans u program se javio i Al Jazeerin reporter iz Gaze Hani Mahmoud.

“Više je od 20 mjeseci od početka genocida u Gazi. Redovno izvještavamo o intenzivnim zračnim napadima, o rušenju domova, o velikim invazijama na određena područja u pojasu. Ali koliko god intenzivno o svemu izvještavali, ostaju stvari koje nismo otkrili ni pred kamerama. Ne zato što su nevažne, nego zbog toga što su veoma intimne i toliko tiho brutalne da su riječima teško opisive. Nekad nam se čini i da ne uspijevamo ispratiti tempo kojim se genocid provodi u strašne zločine koji su teško objašnjivi”, javio je Mahmoud.

“Naprimjer, ne stižemo pričati o majkama koje preskaču obroke da bi mogle nahraniti djecu, pa na počinak odlaze gladne, ili o studentu koji je nekad bio učenik generacije, a sada čeka u redovima za vodu ili komad hljeba. Izbjegavamo govoriti o ljekarima koji plaču u uglovima bolnica nakon što se suoče s povredama svojih pacijenata. Ili jedinom preživjelom članu porodice koji je ukopao sve svoje umotane u plastične vreće jer jednostavno više nema prikladnu tkaninu ili kovčege za ukope.”

“A kako je NATO odgovorila međunarodna zajednica? Postoje oni koji su užasnuti ovim, koji prate šta se događa, sposobni su razlikovati istinu od izmišljotina ili istinu od propagande i oni podržavaju Palestince. Kad govorimo o zvaničnim vladama i zvaničnim politikama koje su kreirale sisteme koji su trebali spriječiti ponavljanje genocida, to su isti sistemi koji ga danas dozvoljavaju. Dozvoljavaju ponavljanje genocida na najužasniji mogući način bez da učine ono što je neophodno kako bi bio zaustavljen. Vijeće sigurnosti uporno propušta nametnuti obavezu primirja i to zbog jedne države koja monopolizira moć unutar Vijeća sigurnosti. Time se humanitarna katastrofa širom pojasa nastavlja”, javlja Mahmoud.

“Genocid koji nam se odvija pred očima ogleda se i u trenutku kada brišemo prašinu s lica djeteta, ne znajući je li živo ili mrtvo, ogleda se i u tim plastičnim vrećama u kojima porodice ukopavaju voljene, u izgladnjivanju ljudi. Dakle, ovdje ne govorimo samo o 20-mjesečnom fizičkom razaranju i napadima, već i o gušenju, izgladnjivanju i dehumanizaciji koje provodi izraelska vojska sprečavajući ulazak humanitarne pomoći u pojas Gaze. Ona je spremna samo nekoliko kilometara od lokacija s kojih se mi javljamo. To je pomoć neophodna traumatiziranoj i izgladnjeloj populaciji, ali joj ne može pristupiti.”

“E tako genocid izgleda. To je sistemsko razaranje svake pore jednog društva”, kaže Mahmoud.