Smjerovi za koje ne postoji radno mjesto

Na osnovnim akademskim studijama na državnim fakultetima u Srbiji evidentirano je 136 smjerova koji nisu uneseni u šifrarnik zanimanja. To praktično znači da studenti uče za čak 136 zanimanja za koja ne postoji radno mjesto.

Postojeći šifrarnik zanimanja datira iz 1992. godine i nije usaglašen sa Zakonom o visokom obrazovanju iz 2005. godine. Detalje iz Beograda donosi reporter Al Jazeere Đorđe Kostić.

Bojan Vojinović apsolvent je međunarodnih finansija na Ekonomskom fakultetu u Beogradu. Kaže da je posljednja revizija šifrarnika urađena 1998. godine.

“Imamo problem u tome što je Bolonja uvedena 2005. godine i taj šifrarnik uopšte nije usklađen s njom, tako da dosta diploma visokoškolskih ustanova nisu u tom šifrarniku, kao ni sama zanimanja”, kaže on.

Posao Ministarstva prosvjete

Među zanimanjima koja nisu unesena u šifrarnik su master muzički umetnik, specijalista oralni higijeničar, dizajner medija u obrazovanju ili optometrista. Šifrarnicima zanimanja u Srbiji bave se Ministarstvo prosvjete, Nacionalni savjet za visoko obrazovanje, univerziteti i Zavod za zapošljavanje. 

Vladan Vujić, student Fakulteta političkih nauka: “Postoji problem nadležnosti, ko je uopšte nadležan da donese prijedlog nacionalne regulative kvalifikacija, jer Nacionalni savjet za visoko obrazovanje može da donese samo preporuku ili mišljenje i njegove preporuke nisu obaveznog karaktera.”

Usklađivanje u Srbiji može potrajati i deset godina, koliko je trajalo u Hrvatskoj, kažu u Rektoratu Beogradskog univerziteta.

Nada Kovačević, prorektorica nastave Univerziteta u Beogradu: “To je posao Nacionalnog savjeta za visoko obrazovanje, Nacionalne službe za zapošljavanje, Zavoda za standardizaciju priprema te liste zanimanja, ali opet smo uzeli neke liste koje prevodimo sada i sve to treba usaglasiti sa našim potrebama, stanjem i sistemom rada i života koji mi imamo ovde.”

Broj zvanja

Bivša profesorica Beogradskog univerziteta Srbijanka Turajlić smatra da prvi nivo studija treba imati samo nekoliko zvanja, dok na masteru ne bi trebao prelaziti 20. Tako bi studenti s diplomama imali širok dijapazon mogućih zapošljavanja.

“Trebalo bi, recimo, uvesti diplomu iz tehnike, inženjere… Evo Holandija i cela Skandinavija ima samo diplomu inženjera, diplomu humanističkih nauka, diplomu društvenih nauka, pa posle toga, kada se specijalizujete na masteru, da vidimo šta ćete biti. Onda bi sa gledišta zapošljavanja stvar bila daleko normalnija, a svako bi znao šta zna i to bi se na svakom intervjuu za zapošljavanje pokazalo”, kaže Srbijanka.

Budućim diplomcima ostaje da se dobro pripreme za razgovor za posao. Osim što moraju posjedovati znanje, nekim poslodavcima vjerovatno će morati pojasniti i šta su diplomirali i koje im je zvanje.

Izvor: Al Jazeera


Povezane

Posljednjih godina sve više mladih iz regije odlučuje se na studiranje u inozemstvu. Među glavnim motivima za školovanje na nekom od uglednih univerziteta u svijetu su: budući profesionalni razvoj, popularnost novih profesija, intenzivniji praktični rad tokom studija. Jesu li studije van matične države nedostižne studentima iz zemalja regije? Koje su mogućnosti stipendiranja, a kakve procedure za […]

Više iz rubrike Balkan
POPULARNO