Život se vraća u izraelski pustinjski grad, ali strahovi od Hamasa ostaju
Nekada užurban grad na jugu Izraela oprezno se ponovo otvara, ali lokalno stanovništvo i dalje strahuje od prijetnji Hamasa.
Beersheba, Izrael – Smješten na sjevernim rubovima pustinje Negev u južnom Izraelu leži grad u suprotnosti sa svojim prašnjavim, sušnim okruženjem.
Beersheba, sa više od 200.000 stanovnika, može se pohvaliti eklektičnom mješavinom arhitekture. Dom je historijskog otomanskog Starog grada, haotične kolekcije monolitnih betonskih konstrukcija izgrađenih u doba vrhunca izraelskog eksperimentiranja s neobrutalističkim stilovima i sjajnog poslovnog centra okruženog vrtoglavom mrežom od više od 250 kružnih tokova.
Na ulicama grada mogu se čuti hebrejski, arapski, tigrinjski, ruski, španski i mnogi drugi jezici.
Grad je posljednjih godina brzo rastao i dio je ambicioznog plana izraelske vlade da postane južno središte za tehnološku i odbrambenu industriju.
Međutim, od 7. oktobra, kada je naoružano krilo palestinske grupe Hamas izbilo iz Pojasa Gaze, pokrenuvši iznenadni napad na južni Izrael, život u gradu je stao.
Izrael je odgovorio nemilosrdnim, smrtonosnim zračnim bombardovanjem Gaze i prekinuo osnovne zalihe da ne dođu do 2,3 miliona ljudi koji žive u opkoljenoj enklavi.
Hamas je odgovorio ispaljivanjem projektila na izraelske gradove, ali oko 90 posto njih je oborio izraelski odbrambeni sistem Željezna kupola.
Duboko usađena mržnja prema Hamasu
Neke radnje i lokalna preduzeća počinju ponovo da se otvaraju, ali ljudi su i dalje izuzetno oprezni.
Među lokalnim stanovništvom postoji osjećaj duboke sumnje, a mnogi ne žele reći svoje prezime ili se fotografisati.
Simon, vlasnik kafića u 30-im godinama tuniskog i poljskog porijekla, kaže da je napad uznemirio lokalnu zajednicu jer je pokazao da su postali previše opušteni s rizikom koji predstavlja Hamas.
“Poznajemo Hamas”, objašnjava, i kaže da su dugo osjećali prijetnju od grupe koja se nalazi u Gazi, otprilike 40 kilometara zapadno.
„Imamo dobru vojsku, imamo jaku vojsku“, kaže odlučno, „ali nas je iznenadilo“.
Uprkos nepokolebljivom uvjerenju u snagu izraelske vojske, oprezan je u predviđanju kada će se rat završiti jer u Gazi ostaje oko 200 izraelskih zatočenika.
Kaže da su škole zatvorene, da je njegovo troje djece kod kuće, ali da je zbog nedostatka adekvatnih skloništa od bombi, porodica preselila kod roditelja od supruge.
U blizini, dvije majke pod vidnim stresom pune terenac teškim koferima. Oba muža služe vojsku i s djecom se osjećaju nesigurno na tom području pa se evakuišu na sjever zemlje.
Irene, druželjubiva menadžerica bara koja se preselila u Beershebu iz Odese u Ukrajini, kaže da neće napustiti svoj usvojeni grad, iako se plaši za svoju kćer koja je bila studentica, ali sada služi vojsku.
Kao i mnogi lokalni stanovnici, ona dijeli duboko ukorijenjenu ogorčenost prema Hamasu, grupi koju opisuje kao “goru od životinja”.
Izraelski zvaničnici kažu da je u napadu grupe, Operaciji “Poplava Al-Aksa“, poginulo više od 1.400 ljudi, uglavnom civila, i ranjeno oko 3.500. Mnogi ljudi u Beershebi lično su poznavali ljude pogođene napadima.
Sirene zavijaju Beershebom otprilike dva puta dnevno; neki se mještani sklonili u skloništa, ali mnogi nastavljaju obavljati svoje poslove.
Hamsa, mladi Eritrejac koji se preselio u Izrael prije pet godina, smije se sugestiji da bi ga mogle preplašiti rakete. “Tamo odakle sam ja došao, to nije ništa”, kaže.
Mais Jooma, 18-godišnja radnica u restoranu, priznaje da je bila uplašena nedavnim događajima, ali je također zabrinuta kako se mještani mogu naviknuti na “trajni rat” kojem se “ne nazire kraj”.
Ona procjenjuje da je broj kupaca pao za 30 posto od 7. oktobra. Mnogi lokalci su odletjeli u druge zemlje.
Ulice su gotovo puste u trošnom stambenom području popularnom među studentima na periferiji grada.
Mještani kažu da je manje ljudi na ulicama nego u vrijeme karantina tokom COVID-a 19.
Tri lokalca, Yoni, Daphne i Maya, koje su napolju u šetnji s malim psom, opisuju kako se cijeli grad još nije oporavio od događaja od 7. oktobra.
Yoni, u svojim dvadesetima, škilji na jarkom popodnevnom suncu. Slika potpune zbunjenosti 7. oktobra dok su on i njegovi prijatelji i porodica pokušavali prikupiti informacije o napadu putem Telegram kanala. To je iskustvo koje opisuje kao dosad neviđeno i nešto što on i mnogi mještani tek moraju u potpunosti “probaviti”.
Multikulturalizam u Beershebi
Čini se da su stanovnici Beershebe ponosni na multikulturalni sastav grada.
Simon kaže da ima mnogo prijatelja iz različitih mjesta, uključujući Eritrejce, jednu od najvećih imigrantskih grupa u gradu, i Marokance.
Santiago Cardenas, trgovac iz Perua, entuzijastično na španskom i klimavom engleskom objašnjava kako voli grad u koji se preselio prije 20 godina.
Izraelske zastave stoje okačene na štandove prepune drangulija. “Ovdje su ljudi iz cijelog svijeta”, rekao je, pomičući rukama globus.
Međutim, Mais sugeriše da je stvarnost Beershebe složenija iza furnira multikulturalne integracije. “Odrasla sam bez mnogo prijatelja”, kaže ona opušteno.
“I to je uglavnom zato što sam Arapkinja.”