Ukrajina postaje groblje ruskih visokih oficira

Organizacija sa sjedištem u Pragu tvrdi da je broj ubijenih ruskih oficira prešao 1.500, među kojima je čak 160 generala i pukovnika.

Prema informacijama sa Zapada, u Ukrajini je dosad poginulo ili ranjeno više od 100.000 ruskih vojnika (Reuters/Ilustracija)

Na papiru to nije trebalo biti baš toliko teško – druga najveća vojna sila svijeta sa nekoliko stotina hiljada vojnika razbacanih duž granice sa Ukrajinom zorom će navaliti na susjednu zemlju, bez previše problema slomiti otpor prema svim pokazateljima inferiornijeg neprijatelja, probiti se u Kijev, nekih 380 kilometara od granice, svrgnuti vlast i onda… dogodiće se šta god da je ruski predsjednik Vladimir Putin zamislio kada je u odajama Kremlja planirao „specijalnu vojnu operaciju“.

Kremlj to vjerovatno nikada neće priznati, ali stvari nisu išle kako su trebale.

Satanizirani od gotovo cijelog svijeta, odbijeni od Kijeva i Harkova i prisiljeni na povlačenje sa mnogih dijelova ukrajinskog fronta, Rusi već deset mjeseci ne postižu ono što su željeli, a operacija se pretvorila u dugotrajni rat kojem se ne nazire kraj. Niti najveći optimisti u Moskvi više ne mogu biti sigurni u ispunjenje zacrtanih ciljeva.

Prije agresije na Ukrajinu, Rusija je važila za vojnu velesilu, ne samo zbog nuklearnog naoružanja, koje posjeduju i neke druge zemlje, već i zbog ljudstva, tehnike, opreme, u svijetu cijenjene vojne doktrine… No, neuspjesi koje je redala na ukrajinskom ratištu na vidjelo su izbacili sve njene slabosti.

Zastarjela oprema, njen nedostatak, slaba logistika, nesređeni lanci snabdijevanja, loše procjene, poremećaji u lancu komandovanja… sve su to dijelovi mozaika mogućeg ruskog kraha u Ukrajini, ali ono što je naročito začudilo svijet je veliki gubitak ljudstva.

Tišina iz Kremlja

Rusija o tome uporno šuti, ali prema informacijama sa Zapada, u Ukrajini je dosad poginulo ili ranjeno više od 100.000 ruskih vojnika, što je nedavno rekao i američki general Mark Milley, uz opasku da su brojke vjerovatno slične i na drugoj strani.

Koliko je ruska vojska podbacila govore i podaci o poginulim ruskim oficirima, čiji je broj, ako je vjerovati međunarodnoj organizaciji “Ruski oficiri ubijeni u Ukrajini” (Russian officers killed in Ukraine, KIU) sa sjedištem u Pragu, prešao 1.500, među kojima je čak 160 generala i pukovnika.

Koliko je ruskih oficira zaista poginulo, teško je procijeniti, kao i u svakom drugom ratu, no ako u razmatranje uzmemo samo one čija je smrt zvanično potvrđena iz ruskih izvora, radi se o brojci bez presedana još od Drugog svjetskog rata.

A na pitanje zašto, odgovora je više. Stručnjaci upiru prst u rasulo koje je početkom invazije vladalo unutar ruske vojske. Tvrde da su se ruski viši oficiri odlučivali pridružiti ratištu zbog problema sa komandovanjem i kontrolom snaga, slabih rezultata u borbama, kao i loše komunikacije unutar ruske vojske. Spominje se i odbijanje viših oficira da decentraliziraju komandu i odgovornost prebace na nižerangirane, što je opšta odlika kompletnog ruskog režima. Stoga su, zbog odlazaka na ratište, bili ranjiviji na ukrajinske napade.

Informacije o ubistvu Vladimira Frolova bile su oprečne dok se nije pojavila obavijest o njegovoj sahrani u Sankt Petersburgu (Screenshot)

Osim toga, postoje i nezvanične informacije da su veliku ulogu u ubistvima visokih ruskih oficira odigrali i američki i ostali zapadni vojni obavještajci, koji su Ukrajincima davali lokacije na kojima se oni nalaze, a jedan zapadni zvaničnik rekao je Association Pressu da je i nizak moral vojnika jedan od razloga zbog kojih ruski visoki oficiri idu bliže prvoj liniji.

Već do 14. jula, ukrajinski izvori tvrdili su da je u ratu poginulo čak 14 ruskih generala.

Prema organizaciji KIU, koja, kako navodi, podatke prikuplja sa društvenih mreža i iz javno dostupnih informacija u Rusiji, uključujući obavijesti o sahranama, smrtovnice ili novinske izvore, u Ukrajini su do 8. decembra poginula najmanje 1.542 ruska oficira, među kojima čak 10 generala – dva general pukovnika, osam general majora, uz 46 pukovnika, 107 potpukovnika i 303 kapetana. Ostali su nižerangirani ili neidentifikovani oficiri.

Stranica uredno navodi koje su smrti zvanično potvrđene od ruskih, ukrajinskih ili drugih izvora, a koje nisu.

Koje su smrti potvrđene

Od onih koje jesu, ruska Pravda 3. marta potvrdila je da je poginuo general major Andrej Sukovetski, lider 41. kombinovane armije. Usmrtio ga je snajperski hitac u Hostomelu tri dana ranije, o čemu je izvijestio umirovljeni ruski obavještajni oficir na Twitteru. Kasnije, njegovu smrt u Ukrajini u govoru je spomenuo i Vladimir Putin. Sukovetski je ranije učestvovao u ratu u Siriji, te u aneksiji Krima 2014.

Nakon ove, prve potvrđene smrti jednog generala u Ukrajini, uslijedila je pogibija general majora Vladimira Frolova, zamjenika komandanta 8. gardijske kombinovane armije. Informacije o njegovom ubistvu bile su oprečne dok se nije pojavila obavijest o njegovoj sahrani na groblju Serafimovskoje u Sankt Petersburgu.

Ukrajinsko ratište bilo je kobno i za Kanamata Botaševa, ali s obzirom na to da se radilo o umirovljenom general majoru, nejasno je u kojoj je ulozi tamo bio. Ukrajinski izvori nagađaju da je bio član plaćeničke grupe Wagner. BBC Rusija navodi da je poginuo u regiji Luganska kada je njegov avion Su-25 oboren projektilom iz Stingera, a on se nije imao vremena katapultirati. Prema izvorima BBC-a, Botašev je bio u akciji napada na ukrajinske položaje oko Popasne. Ovaj visoki oficir ranije je otpušten iz ruskih zračnih snaga nakon što je proglašen krivcem za pad aviona Su-27 tokom akrobatskih manevara, iako u kabini nije bio više od 10 godina.

Kanamat Botašev je poginuo u regiji Luganska kada je njegov avion Su-25 oboren projektilom iz Stingera, tvrde izvori (Ukrainian Military Center)

Roman Kutuzov posthumno je dobio čin general pukovnika, a u Ukrajini je bio komandant u jedinici Narodne milicije Donjecka. Reporter ruske televizije Aleksander Sladkov izvijestio je o njegovoj pogibiji 5. juna na Telegramu. Navodno, ubijen je blizu sela Milkolajivka u regiji Popasna u Lugansku.

Smrt general majora Vitalija Gerasimova nije zvanično potvrđena. Ukrajinski obavještajni direktorat tvrdi da je ovaj oficir, koji je bio načelnik štaba i prvi zamjenik komandanta 41 kombinovane armije, ubijen u blizini Harkova zajedno sa još nekoliko viših oficira. To je potvrdio i istraživački portal Bellingcat, koji je Rusija proglasila stranim agentom, a koji je objavio snimak u kojem su dva člana Savezne službe sigurnosti konstatovala da zbog pogibije oficira u Ukrajini ruske linije komunikacije više nisu sigurne.

Kremlj je odbio odgovoriti na pitanje Reutersa o Gerasimovu, koji je, baš kao i Sukovetski, ranije učestvovao u vojnim operacijama na Krimu i u Siriji, kao i u Drugom čečenskom ratu.

Ključne informacije za napade

Rusija nije priznala niti smrt još dva general majora – Andreja Kolesnikova, komandanta 29. kombinovane armije i Olega Mitjaeva, komandanta 150. motorizovane brigade, blizu Maroipolja.

No, kada se radi o Mitjaevu, bivšem zamjeniku komandanta ruskih snaga u Siriji, ukrajinski bataljon Azov, koji je grčevito branio čeličanu blizu Mariupolja, objavio je snimak njegovog tijela, sa licem prekrivenim generalskim epoletama, nakon čega su ga ukrajinski zvaničnici identifikovali.

Bilo je još viših generala, o čijoj se smrti pisalo, a što nije moglo biti potvrđeno. Jakov Rezancev, general pukovnik i komandant 49. kombinovane armije, navodno je ubijen u ukrajinskom napadu na komandni centar na aerodromu Čornobaivka u rejonu Hersona. Na istom mjestu, kako je objavio BBC, pozivajući se na ukrajinske zvaničnike, u martu je život izgubio i Andrej Mordvičev, komandant 8. kombinovane armije.

General major Andrej Simonov, komandant snaga za elektronsko ratovanje 2. gardijske kombinovane armije, navodno je ubijen u artiljerijskom napadu na komandni centar u okupiranom Izjumu.

General majora Andreja Sukovetskog usmrtio je snajperski hitac u Hostomelu (Screenshot)

Predstavnik oblasti Odesa Serhij Bratčuk izvijestio je i o smrti komandanta 22. armijskog korpusa, general majora Artema Nasbulina u komandnom centru u Tavrijsku, u regiji Hersona, ali Moscow Times nije pronašao dokaze za to.

Ruski medij Forpost izvijestio je o smrti zamjenika komandanta Crnomorske flote Andreja Nikolajeviča Palija, kojeg je, kako je objavila ukrajinska vlada, ubio snajperski metak.

Šta je od svih tih nepotvrđenih informacija tačno, pokazat će vrijeme, kao što će možda dati i odgovor na pitanje kako je Ukrajina dolazila do informacija gdje se oficiri nalaze.

The New York Times je još u maju, pozivajući se na više američke zvaničnike, objavio da SAD pomaže Ukrajincima da eliminišu mnoge od ruskih generala koji su ubijeni tokom rata.

Washington je, kako su naveli, dao Ukrajini detalje o očekivanom kretanju ruskih trupa i lokacijama i drugim detaljima o ruskim pokretnim komandnim centrima, što je Kijev koristio uz sopstvene obavještajne podatke kako bi vršio artiljerijske i druge udare na odabrane lokacije sa ruskim oficirima.

Izvor: Al Jazeera i agencije