Damask: Bude se na sehur uprkos opsadi

Piše: Nuran al-Naib

„Stanovnici Damaska, ustanite na sehur… ovo je drevni Šam kojeg osudiše na mrak.“

Ovim riječima šezdesetogodišnji Abu Isstaif kreće u svoj noćni obilazak naselja Al-Qaboun u Damasku, prije nego nastupi zora.

Kroz tihu noć, ulicama naselja razliježe se njegov glas i stalno uzvikivanje dok udara u bubanj. Abu Isstaif ovaj posao obavlja s velikim ponosom, u želji da ramazanski običaji, poznati i dragi stanovnicima Damaska, ne zamru kako bi i dalje budili život i nadu u dušama mještana ovog porušenog sirijskog naselja.

Abu Isstaif svake večeri oblači tradicionalno odijelo, kojeg čini turban i sirijska narodna nošnja, nakon čega izlazi na ulicu i udara u bubanj. Ovo zanimanje obavlja više od dvadeset godina, a njegov je zadatak probuditi stanovnike naselja na sehur, objed pred početak dnevnog posta.

Za Al Jazeeru kaže kako radost ramazana ne bi bila potpuna da nema davuldžija (bubnjara) koji bude na sehur. Naselje Al-Qaboun nastavlja čuvati svoje stare tradicionalne ramazanske običaje drage stanovnicima ovoga grada, uprkos blokadi i ratu koji traje već pet godina.

Zbog prekida komunikacija i isporuke električne energije u Al-Qabounu, stanovnici naselja se, više nego ikada ranije, oslanjaju na Abu Isstaifa, čiji je zadatak da, tokom noći dok tama i tišina vladaju naseljem, obilazi ulice i kuca na vrata domova kako bi probudio postače na sehur.

Abu Isstaif ne osjeća dosadu zbog posla kojim se bavi niti namjerava napustiti naselje unatoč svim ratnim nedaćama. Njegova povezanost sa porodicom i susjedima postala je još veća tokom revolucije i kaže kako su ljudi jedni drugima sada najviše potrebni.

Pod opsadom

Iako rat ne jenjava, a naselje Al-Qaboun živi pod opsadom Vladinih snaga, Umm Imad kaže kako i dalje pokušava očuvati tradiciju koju je gajila i prije ratnih dešavanja. Umm Imad je izgubila supruga u jednom od zračnih napada na susjedni grad Saqbu, nakon čega je sa troje djece izbjegla u Al-Qaboun.

Svako jutro, ova žena prati situaciju na kontrolnim punktovima sirijskog režima koji vode prema centru Damaska. Ukoliko se desi da putevi budu prohodni, požuri kako bi prešla na drugu stranu i kupila osnovne namirnice prije nego nastupi sumrak i Vladine snage zatvore punktove koji vode u naselje.

Umm Imad dodaje da je brašno jedna od namirnica koja se ne može pronaći u Al-Qabounu, budući da režimske snage zabranjuju uvoz. Stoga izlazi izvan naselja kako bi ga donijela i napravila djeci halvu u ramazanu koja im je mnogo nedostajala dok su živjeli pod opsadom u Ghouti.

Pojašnjava da odlazak u centar Damaska nije uvijek tako siguran, ali je navikla na rizike u želji da nastavi sa životom te priušti drugačiju ramazansku atmosferu svojoj djeci koja žive u vihoru rata.

Više od stotinu hiljada stanovnika naselja Al-Qaboun pokušava obilježiti ramazanske dane onako kako su to nekada činili, uprkos dugogodišnjim patnjama sa kojima se suočavaju. Jednake probleme s njima dijele i izbjeglice iz Istočne Ghoute koje su se slile u uske ulice ovog malog naselja i njegove devastirane stambene objekte.

Unatoč teškoj situaciji, Al-Qaboun i dalje predstavlja dom za više od dvije hiljade raseljenih porodica iz različitih predgrađa Damaska.

Ovo naselje se smatra jednim od najmanje izloženih granatiranju u odnosu na okolinu Damaska, koja se nalazi pod blokadom režimskih snaga i suočava sa učestalim napadima. Također, u susjednoj četvrti Barzah vlada primirje, pa građani preko nje pokušavaju dostaviti hranu i osnovne potrepštine u naselje.   

Izvor: Al Jazeera