U Parizu počelo suđenje Šakalu

Suđenje Illichu Ramirezu Sanchezu (62), poznatijem kao Carlos “Šakal”, teroristi porijeklom iz Venecuele, koji se sumnjiči za četiri smrtonosna bombaška napada u Francuskoj 1982. i 1983. godine, počelo je danas u antiterorističkom sudu u Parizu.

“Ja sam profesionalni revolucionar”, rekao je on na početku saslušanja u prepunoj sudnici koje je pratilo više desetina novinara, javila je agencija France press.

U napadima za koje se Carlos “Šakal” tereti, a za koje poriče odgovornost, ubijeno je 11 i povrijeđeno više od 100 ljudi.

Uhapšen u Sudanu

On je uhapšen u Sudanu 1994. godine, a već izdržava doživotnu zatvorsku kaznu u Francuskoj zbog ubistva dva francuska policajca i jednog potkazivača 1975., prenosi agencija Tanjug.

Presuda u najnovijem procesu koji se protiv njega vodi trebalo bi da bude izrečena 16. decembra.

Nadimak Šakal dobio je kada je jedan novinar u njegovom stanu pronašao knjigu Fredericka Forsytha Operacija Šakal i zabunom pomislio da je to Ramirezova knjiga.

Carlos je postao poznat javnosti 1975. kada je njegova grupa upala na konferenciju ministara zemalja OPEK-a u Beču i 11 od njih uzela kao taoce. Trenutno mu se sudi za napade izvršene 1982. i 1983. godine, koji su bili dio njegovog ličnog rata protiv Francuske, kako bi oslobodio dvoje svojih saboraca, uključujući i buduću ženu Magdalenu Kopp, uhapšenih u Parizu zbog planiranja napada na ambasadu Kuvajta.

U prvom bombaškom napadu 29. marta 1982. na liniji ekspresnog voza Pariz-Tuluz poginulo je petoro ljudi, a 28 je povrijeđeno. Poslije ovog napada za koji je optužena grupa “Međunarodni teroristički Carlosovi prijatelji”, uslijedio je i drugi 22. aprila iste godine, kada je automobil bomba postavljen ispred sjedišta antisirijskog lista “Al-Vatan al-Arabi”, ubio jednog prolaznika i ranio 60 ljudi. Bomba je eksplodirala istog dana kada su Carlosov saborac Bruno Brege iz Švajcarske i Magdalena Kopp, jedna od “Šakalovih” kasnijih žena, optuženi u francuskom sudu da su planirali napad na ambasadu Kuvajta.

Sljedeći napad dogodio se u novogodišnjoj noći 1983. najprije na liniji brzog voza Marsej-Pariz u kojem je poginulo troje, a ranjeno 13-oro ljudi, a nekoliko trenutaka kasnije i na stanici u Marseju, gdje je poginulo dvoje ljudi. Odgovornost za ova dva napada preuzela je Organizacija za arapsku oružanu borbu, iako tužilaštvo tvrdi i da je Carlos takođe napisao dva pisma u kojima preuzima odgovornost za njih, podsjetio je AFP.

Kasnije, dokumenta koje su iz svojih arhiva objelodanile tajne službe Mađarske, nekadašnje Istočne Njemačke i Rumunije, poslije pada “gvozdene zavjese”, takođe sadrže detalje o Carlosovoj umješanosti u niz napada.

Njegovi advokati, uključujući i  IsabelleCoutant-Peyre koja se za Carlosa udala na ceremoniji u zatvoru prije deset godina, tvrdi da su dokumenta iz bivšeg sovjetskog bloka i optužbe koje sadrže neosnovani.

Još trojici navodnih članova Karlosove grupe “Ali” – Kamalu Al-Issawiju , Christu-Margot Frohlich i Johannesa Weinricha – sudi se u odsustvu. Za Issawija se ne zna gdje se nalazi, Frohlich živi u Njemačkoj čije vlasti ne žele da je izruče, a Weinrich služi kaznu doživotne robije u Njemačkoj za druge napade, pošto je uhapšen u Jemenu 1995. godine.

Živio u Siriji

Poslije napada u Francuskoj, Carlos je prešao u Siriju, gdje mu je dozvoljeno da ostane do Zalivskog rata 1991. tokom kojeg je Damask bio saveznik SAD, pa je Carlos morao da napusti zemlju. On je zatim zatražio sklonište u Sudanu gdje su ga, poslije dvije decenije u bjekstvu, uhapsili agenti francuske obavještajne službe u saradnji sa sudanskim vlastima, u Kartumu 1994. godine. Carlos i njegovi advokati tvrde da je on bio nezakonito otet u Sudanu.

Očekuje se da će na suđenje biti pozvano oko 20 svjedoka, uključujući i članove Carlosove porodice, stručnjake i bivše saborce Hansa-Joachima Kleina i Koppovu.

Carlosu, koji je 10 dana štrajkovao glađu pošto je premješten u izdvojenu pritvorsku sobu, mogla bi da bude izrečena još jedna doživotna kazna.

Izvor: Agencije