Pobjednik Sterijinog pozorja predstava ‘Pijani’
Pod sloganom “Gde su granice”, u Novom Sadu u četvrtak završava 61. Sterijino pozorje. Na završnoj sjednici žiri je donio odluku da “Sterijinu nagradu” za režiju dodjeljuje Andrašu Urbanu za predstavu Rodoljupci, u izvedbi Narodnog pozorišta Beograd.
Nagradu za najbolju predstavu osvojilo je ostvarenje Pijani, u režiji Borisa Liješevića i izvedbi beogradskog Ateljea 212. “Sterijinu nagradu” za glumačko ostvarenje dobili su Aron Balaž, Bojan Žirović, Branislav Trifunović i Hermina G. Erdelji.
Nagradu za tekst savremene drame dobila je Tanja Šljivar za dramu Mi smo oni na koje su nas roditelji upozoravali. Predstavu, u izvedbi Bosanskog narodnog pozorišta Zenica, režirala je Mirjana Karanović.
Sve manje novca
Ovogodišnji festival obilježila je uspješna regionalna saradnja, ali i smanjenje budžeta za gotovo trećinu.
Novca je sve manje, ali ne i volje da se tradicija održi. Festival koji nosi ime Jovana Sterije Popovića opstaje i s budžetom umanjenim za 30 posto. Ovogodišnje Pozorje, umjesto uobičajenih devet, u takmičarskom dijelu programa prikazano je sedam predstava. Nastupila su i dva pozorišta u međunarodnoj selekciji.
“Mislim da se to nikad nije dogodilo u istoriji Sterijinog pozorja, da selektor ne može da izabere maksimalan broj, ne zato što on procenjuje da nema dovoljno dobrih predstava, nego zato što je situacija takva kakva jeste”, kazala je Marina Milivojević Mađarev, selektorka Festivala.
Nedostatak sredstava uprava je postavila kao kreativni izazov, a ne kao problem, u želji da sačuva sve elemente Pozorja.
“Jer, Sterijino pozorje nije samo festival, nego i ozbiljna pozorišna institucija, koja ima svoje izdavaštvo, dokumentacioni centar, međunarodnu saradnju. Upravo u tom kontekstu, 61. Sterijino pozorje preispituje stanje u pozorištu i prepreke u estetskom, društvenom i materijalnom smislu. Pod slikovitim sloganom ‘Gde su granice'”, izjavio je Miroslav Radonjić, direktor Festivala.
“Ne samo novac, nego sve ono što ide. Odjednom je pozorište postalo neka administracija. Tu rade neke ćate, a sam proizvod, ono čemu služi pozorište, postalo je najmanje važno. Upravo zato što ne može da se postigne sve. Prosto, pozorište staje i prestaje da funkcioniše”, rekla je glumica Anita Mančić.
Jedan festival za cijeli region
“Famozni procenat 0,62 – koliko država Srbija izdvaja za svoju celokupnu kulturu – možda najbolje ilustruje stanje u društvu i odnos vladajućih elita prema ovoj oblasti. Kultura i pozorište nemaju nešto specijalno bolji tretman ni u susedstvu. Ovo je jedan od razloga koji mnoge umetnike regiona upućuje na međusobnu saradnju”, izvještava reporter Al Jazeere Nebojša Grabež.
Zato sarajevski redatelj Haris Pašović misli da bi najbolje bilo da se ovaj festival vrati njegovim osnivačima – pozorišnim stvaraocima iz cijele bivše Jugoslavije.
“Ovdje se, zapravo, ne zna ko je u nacionalnoj selekciji i šta je nacionalna selekcija. Da li je to srpska, ili je to građana Srbije. Eto, ima Mađara. Mađar može, ali ako je iz Srbije. Ako živi u Mađarskoj, može li taj? Da li se Kosovo računa kao nacionalna selekcija, ili se ne računa? To je jedan galimatijas, gdje ni uprava ne zna koja su pravila”, kazao je Pašović.
Pismo sličnog sadržaja Pašović je proslijedio upravi, predlažući formiranje festivala jedinstvenog kulturnog prostora, koji bi finansijski podržala resorna ministarstava država regiona.
Izvor: Al Jazeera i agencije