Oglasi

Abdel-Basset al-Sarout: Kontroverzni pjevač sirijskog rata

Sirijski golman koji je postao ikona pobune i 'pjevač revolucije' umro je od rana u bici za Hamu u dobi od 27 godina.
Al-Sarout je podlegao od rana zadobijenih u borbi protiv vojske sirijske vlade u Tel Melehu, gradu u guberniji Hami koja je dio posljednje enklave koju u ovom ratu drže pobunjeniciAFP

Piše: Anchal Vohra

Džamija Aisha u gradu al-Dana u Idlibu u nedjelju je odjekivala od riječi Abdel-Basseta al-Sarouta, sirijskog fudbalera koji je postao pisac revolucionarnih pjesama i pobunjenik, dok su se borci s oružjem i civili opraštali od svoje ikone.

Omotano bijelim čaršafom, tijelo al-Sarouta, koji je poginuo u 28. godini, nošeno je iz džamije na ramenima njegovih fanova. Oplakujući ga, neki su pokušavali dotaknuti njegovo beživotno lice dok su drugi ispružili ruke da ga fotografišu.

Al-Sarout je podlegao od rana zadobijenih u borbi protiv vojske sirijske vlade u Tel Melehu, gradu u guberniji Hami koja je dio posljednje enklave koju u ovom ratu drže pobunjenici.

Dom za tri miliona ljudi, posljednji bastion pobunjeničkih snaga napali su prošli mjesec vlada i njen saveznik Rusija. Stotine ljudi, boraca i civila, su ubijene.

Hadi Alabdallah, istaknuti antivladin aktivist i jedan od najbližih al-Saroutovih prijatelja, rekao je Al Jazeeri da je al-Sarout ranjen dok je pokušavao spasiti svoje suborce.

„Tada ga je artiljerijska granata pogodila“, rekao je on. „Zadobio je povredu na već ranjenoj nozi i to ga je i ubilo.“

'Pjevač revolucije'

Al-Sarout je napustio fudbalski teren i pridružio se pobuni protiv predsjednika Bashara al-Assada 2011. Slava je, međutim, ostala njegova sudbina. U godinama koje su uslijedile, bio je poznat kao „pjevač revolucije“ po odama ustanku.

Na njegovoj sahrani, njegove su pristalice recitovale jedan od njegovih najpoznatijih slogana, onaj koji je postao himna za Sirijce koji ne podržavaju Assada.

„Jannah jannah jannah ya watanna, Ya watan ya hneien, Ya'bo galben tayeb, Hatta narak jannah“, povikivali su, što znači „Raj, raj, raj, naša domovina ti si raju. Domovina velikog srca da je čak i tvoj pakao raj.“

Ljudi su fotografisali al-Saroutovo tijelo tokom njegove sahrane u al-Dani Khalil Ashaw/Reuters

Heroja za antivladine Sirijce, al-Sarouta je međutim, odbacio kao teroristu fudbalski klub Al Karama u njegovom rodnom gradu Homsu gdje je bio golman.

Nakon njegove smrti, ovaj klub je izdao izjavu rekavši da je „terorista Sarout“ otpušten iz kluba jer se borio protiv domovine i jer je „nepravedno ubijao nedužne ljude“.

U osmogodišnjem sirijskom ratu, malo je onih koji su utjelovili podjelu unutar države duboko kao ova mlada i perspektivna fudbalska zvijezda.

Al-Sarout je djetinjstvo proveo između škole i treninga, prijatelj iz djetinjstva i suigrač u fudbalskom klubu Al Karamahu rekao je Al Jazeeri pod uslovom anonimnosti.

„Otac ga je stalno prekorijevao što igra fudbal“, rekao je on. „Saroutu je bilo zabranjeno da ide na utakmice prije nego što se pridružio klubu, ali on je bježao i svejedno išao. Kada je bio tinejdžer, Saroutov otac je insistirao da Sarout radi s njim u građevinskom sektoru ali on je odbio i nastavio igrati fudbal.

Ožalošćeni su uzvikivali al-Saroutove slogane dok su njegovo tijelo nosili iz džamije Khalil Ashaw/Reuters

Alabdallah, koji je također blizak porodici al-Sarout, rekao nam je da se svijet ovog pjevača prevrnuo naopačke kada je Assadova vlada ugušila mirne proteste koje je pomogao povesti 2011. Oslanjajući se na svoju lokalnu popularnost, al-Sarout je potom počeo formirati lokalnu miliciju.

„Sarout je bio među prvima koji su stali u odbranu četvrti u kojoj je živjela njegova porodica Al Bayyadah, i oformio je bataljon pod imenom mučenici Al Bayyadaha“, kaže Hadi. „Četvorica njegove braće su se borila s njim u istom bataljonu.“

Sva četvorica njegove braće i mnogi al-Saroutovi prijatelji su poginuli u ratu. U 2014. je bio prisiljen da se iseli iz Homsa kada su vladine snage preuzele kontrolu.

Sukobljene ideologije

Bol zbog gubitka voljenih pogoršana je porazom od vlade i njenih saveznika. U nekoj je tački, brutalnost događaja u Siriji smekšala al-Saroutove stavove prema tvrdokornim grupama, iako se nikada nije pridružio grupi Islamska država u Siriji i Levantu (ISIL), Jabhatu al-Nusri povezanom sa Al-Kaidom ili njenom nasljedniku Hay'et Tahriru al-Shamu (HTS).

U zbunjujućem prizoru pobunjeničkih grupa sa različitim ideologijama, ovaj pobunjenička zvijezda se našla u situaciji da se hrve sa sukobljenim idejama.

Na početku ustanka, zajedno sa glumicom Fadwom Sulayman, poznatom alevitskom disidenticom, je propovijedao koegzistenciju. Ali prije nego što je evakuisan iz Homsa, u video poruci za ISIL i Jabhat al-Nusra, rekao je „Borit ćemo se rame uz rame“ protiv kršćana i vratit ćemo Siriju od Bashara al-Assada.

Arun Lund, saradnik Fondacije Stoljeće, opisao ga je kao „jednostavnog, direktnog momka“ bez mnogo ideologije, ali isto tako kao nekoga ko je odražavao i atmosferu u kojoj je odrastao i onu koja ga je okruživala tokom rata.

„On je došao upravo iz onog konteksta koji je postao osnova za sirijsku oružanu pobunu; iz velike, ruralne sunitske beduinske porodice koja je migrirala iz plemenskih zaleđa u zbijena naselja u Homsu, pokušavajući sastaviti kraj s krajem u ekonomiji koja je usmjerena protiv njih“, Lund je rekao Al Jazeeri.

Život posvećen borbi

„On posvećuje ostatak svog života borbi u ratu koji je, kako se čini, o njegovom rodnom gradu, Homsu, u istoj mjeri u kojoj je o Siriji, Assadu, politici ili islamu. I očito je da ovaj ustanak vrlo brzo odlazi dođavola, i on završava lutajući u svijetu oblikovanom ekstremizmom i ratom.“

Al-Saroutov život i izbori također osvjetljavaju ideološke podjele unutar opozicije.

Ljudi su se okupili na al-Saroutovoj sahrani u al-Dani 9. juna Khalil Ashaw/Reuters

U 2017, uhvatio ga je HTS zbog optužbi da se zakleo na vjernost ISIL-u. On je opovrgao ovu optužnicu i umjesto tog je postao zapovjednik druge frakcije, Jaish al-Ezze, koja je inklinirala ka i borila se zajedno sa HTS-om. Ubijen je dok se borio za ovu grupu.

Joshua Landis, direktor Centra za bliskoistočne studije na Univerzitetu u Oklahomi, rekao je da Al-Saroutovo učešće u pobuni nije u početku bilo obilježeno sektaškim idejama.

„Njegov revolucionarni žar je prošao kroz prvobitni period mladalačke nevinosti i revolta u ime dostojanstva i slobode koji nije bio obilježen religijom“, rekao je Landis. „Ali sve jači osjećaj očaja i napuštenosti probudio je u njemu duboki osjećaj sektaškog bijesa, nakon čega je uslijedio zaokret ka selefijsko-džihadističkoj ideologiji koju prihvataju grupe kao što su Al-Kaida i ISIL.

Kohezivna sila

Al-Sarout, kao mnogi drugi borci pobunjenici i njihove pristalice, pozvao je da saradnja između opozicionih grupa protiv al-Assada, čak i ako je samo privremena, postane kohezivna sila protiv vlade i da zaustavi njen napredak.

Nicholas Heras, saradnik iz oblasti bliskoistočne sigurnosne situacije u Centru za novu američku sigurnost, rekao je da al-Sarout predstavlja neuspjeh sirijskog revolucionarnog pokreta da pruži viziju za kako pretvoriti protestni pokret koji uživa široku podršku u inkluzivnu silu za postkonfliktnu državu.

„Saroutova biografija pokazuje ovu tenziju, gdje je tokom građanskog rata on postao sve više i vjerodostojnije povezan sa tvrdokornijim sunitskim islamističkim organizacijama, i to ga je učinilo da bude manje od ličnosti koja ujedinjuje sve Sirijce“, rekao je on.

Al-Sarout je ostavio pomiješano naslijeđe među svojim sirijskim fanovima. Ali njegovi prijatelji oplakuju njegovu smrt i, s njom, ono što osjećaju da je „kraj revolucije“, kako je jedan od njih rekao Al Jazeeri.

Izvor: Al Jazeera

NAPOMENA: Komentari odražavaju stavove autora komentara, a ne stavove Al Jazeere Balkans. Molimo korisnike da se suzdrže od vrijeđanja, psovanja i vulgarnog izražavanja jer takvi komentari neće biti objavljeni. Al Jazeera Balkans zadržava pravo da određene komentare obriše bez najave i objašnjenja.